Poznata banjalučka sevdalinka “ko se ono brijegom šeće” opjevala je ljubavnu zgodu vezanu za posve stvarne ličnosti.

Naime, Paša-kada Bahtijarević, kći Suljage Bahtijarevića je iz Gornjeg Šehera (u pjesmi ‘iz Šehera, Suljagina kći’) zaista je ašikovala, a kasnije se i udala za Smail-bega Džinića, kako to i pjesma kaže: ‘A kad dođe Smail-beže /onaj pravi/ i dosta mi bi!’

U Banjoj Luci postoji jedan lokalitet koji je dobio ime prema poznatoj turskoj poslovici koja glasi: “Su ale kum sale” (“Voda otječe, pijesak ostaje”). To je lokalitet Kumsale, koji se nalazi tamo gdje rijeka Vrbanja utječe u Vrbas i donosi velike količine nanosa, među ostalim i sitnog pijeska. Vrbas pravi okuku, a pijesak se taloži na lijevoj obali Vrbasa, gdje je nastao navedeni lokalitet, a poznat je postao i po tome što su se tu nalazili ljetnikovac i imanje uglednog banjalučkog građanina Smail-bega Džinića.

Smail-beg Džinić postao je poznata figura javnog života u BiH krajem 19. i početkom 20. stoljeća i kao čovjek koji je bio veoma bogat i rastrošan. Ono po čemu se pročuo bilo je da je osnovao vlastiti privatni muzički ansambl, tamburaški orkestar koji se sastojao od pet muzičara, od kojih su trojica bila Pekići, inače svi izuzetno muzički nadareni, a svirali su sve instrumente. Smail-beg priređivao je javne priredbe sa svojim orkestrom i pjevačima.

Sevdalinku Ko se ono brijegom šeće poslušajte u izvedbi Silvane Armenulić, ali i modernijem zvuku Divanhane.